De sneeuwklokjes 

Spel en zang met een grote of kleine groep jonge kinderen
D. Udo de Haes. Illustraties T. Boon. 

klik hier voor de printbare bladmuziek...

’De Sneeuwklokjes’ als spelletje

Voorgaand liedje kan aldus zeer eenvoudig worden gespeeld:

De kleinste kleuters (van 3 en 4 jaar) zijn de ’sneeuwklokjes’ en verstoppen zich in het midden van de kamer onder een wit laken.
Men zegt met de andere kinderen samen:

”Witte, witte wintergrond,
Ik zie geen bloempje in het rond!
Bloempjes, bloempjes,
bloempjes klein,
Waar zouden toch
die bloempjes zijn?”

De ’sneeuwklokjes’ onder het laken doen zich zachtjes horen:
”Kling…kling…kling…”

Nu zingt men het liedje:

”Wat klinkt daar uit de sneeuw zo fijn…?”
De kleintjes komen met hun gezichtjes tevoorschijn en men zingt verder:

”…Zie lenteklokjes, klokjes klein…”
De ’sneeuwklokjes’ laten hun hoofdjes bengelen en men zingt
”…Die kling’len in de zonneschijn…”

Nu zingen de ’sneeuwklokjes:

”…Bloempjes komt aan alle kant…”
De ’bloempjes’, d.w.z. de iets grotere kinderen, die om het witte laken heen plat op de grond zitten, komen langzaam overeind.
De sneeuwklokjes vervolgen:
”Kinders geeft elkaar de hand…”

De grootste kleuters, die ergens in de kamer zitten, komen ’naar buiten’, vormen een kring om alle bloemen heen en zingen dansend hand aan hand:

”Lente, lente komt weer in ’t land!
Lente, lente komt weer in ’t land!”

Bij dit laatste zingen allen mee, en de ’bloemen’, die door de ’sneeuwklokjes’ uit de grond zijn geroepen, kunnen desnoods ook mee dansen, hetzij in de kring van de kinderen of in een eigen kleinere kring om de sneeuwklokjes heen. Alleen de sneeuwklokjes blijven onder het zingen met hun hoofdjes bengelen en dansen niet mee.

Na afloop kunnen de rollen geheel of gedeeltelijk verwisseld worden en dan kan het spelletje opnieuw beginnen.

Om het geheel te leiden is het natuurlijk noodzakelijk dat een volwassene meedoet. Hij kan zich beurtelings bij een van de drie groepen voegen en tot op zekere hoogte meespelen. Het geven van aanwijzingen is dan vrijwel overbodig; de kinderen volgen eenvoudig zijn voorbeeld, nadat hij het spelletje eerst als een soort verhaaltje heeft verteld en het liedje enkele malen samen met de kinderen heeft gezongen.

De ritmische afwisseling tussen het ’tot inkeer komen’ en het ’naar buiten jubelen van vreugde’ vormt een soort ademingsproces in het zielenleven van het kind, dat gezondmakend werkt op zijn ontwikkeling.

Bij het spelen bedenke men dat het niet het zoeken naar vervolmaking, maar de ritmische herhaling van het spelletje is, die de vreugde en de gezondmakende werking brengt.

Wanneer men het spelletje wil begeleiden kan men gebruikmaken van een blokfluit, een klokkenspel, een lier of een harp.

De melodie van het liedje beweegt zich in de pentatonische schaal (g-a-b-d-e), die vanwege haar nog enigszins zwevende karakter zich in het bijzonder eigent voor kleuters.

Tips over de muziek (Tineke)

• In eerste instantie lijkt de maatwisseling naar 6/4 ’n beetje vreemd (dansgedeelte: ’Lente, Lente…’). Het is goed om dit even door te krijgen: Een houvast is de beat: die verandert niet, die gaat gewoon door : dit kun je merken door vanaf het begin van het lied met je hand mee te bewegen, of zachtjes te klappen. Je zult merken dat dit gedeelte juist erg leuk is om in de kring op te dansen.
• Als de melodie echt te hoog is voor je stem: op de plek van ’Lente, lente komt weer in ’t land’, kun je in plaats van de hoge E een lage E zingen (De rest van de melodie blijft hetzelfde).

Inhoud uit de DoeHoek overnemen? Klik hier voor de copyrights....