menu
Vrouw Holle 

Een sprookje van de gebroeders Grimm

Vanaf 5 à 6 jaar

Er was eens een weduwe, die twee dochters had. De één was mooi en ijverig, de andere lelijk en lui. Maar ze hield van de lelijke en luie, die haar eigen dochter was, veel meer, en de andere moest alle werk doen en Assepoes in huis zijn. Het arme meisje moest elke dag op straat zitten bij de waterput en ze moest zoveel spinnen, dat het bloed haar uit de vingers sprong.

Nu gebeurde het eens, dat de spoel helemaal bloedig was. Toen bukte ze zich over de putrand en wilde de spoel even afwassen, maar de spoel sprong haar uit de hand en viel naar beneden.

Ze begon te schreien, liep naar de stiefmoeder en vertelde van haar ongeluk. Maar die werd heel boos en was onbarmhartig en zei: "Als je de spoel erin hebt laten vallen, moet je maar zorgen dat hij eruit komt ook." Toen ging het meisje naar de waterput terug en wist niet wat ze beginnen moest, en in haar angst sprong ze de put in om de spoel te halen.

Ze verloor het bewustzijn, maar toen ze weer wakker werd en weer tot zichzelf kwam, lag ze in een prachtige weide; de zon scheen en er stonden duizenden bloemen. Ze stond op en liep de weide af. Daar kwam ze bij een oven vol met brood, en het brood riep: "Haal me eruit, haal me eruit, anders verbrand ik: ik ben al lang gaar!" Ze ging erheen en haalde platen vol brood eruit.

Verder wandelde ze; ze kwam bij een boom vol met appelen en de boom riep: "Schud me toch, schud me toch, want de appels zijn allemaal rijp!" Ze schudde de boom dat de appels vielen alsof het regende, en ze schudde zolang, tot er geen een meer hing, ze legde al de afgevallen appels op een hoop, en toen wandelde ze weer verder.

Eindelijk kwam ze bij een klein huisje. Een oude vrouw keek uit het venster, maar die had zulke grote tanden, dat ze er bang van werd, en ze wou weglopen.

Maar de oude vrouw riep haar na: "Waarom ben je bang, lieve kind? Blijf bij me. Als jij alle huiswerk wilt doen, zal het je goed gaan. Je moet alleen zorgen, dat je mijn bed goed schudt dat de veren vliegen, dan sneeuwt het in de wereld, ik ben vrouw Holle!" Toen de oude vrouw zo vriendelijk tegen haar sprak, vatte het meisje moed, stemde toe en kwam bij haar in dienst.

Ze deed alles tot grote tevredenheid en schudde het bed steeds met zoveel geweld, dat de veren als sneeuwvlokken rondvlogen; maar ze had dan ook een goed leven bij haar, geen enkel boos woord en elke dag haar natje en haar droogje.

Ze was nu een poos bij vrouw Holle, toen werd ze triestig en wist in de beginne zelf niet wat er met haar was; eindelijk begreep ze dat het heimwee was; al had ze het hier duizendmaal plezieriger dan thuis, ze verlangde toch.

Eindelijk zei ze tegen vrouw Holle: "Ik heb een vreselijk verlangen naar huis, en al gaat 't me hier nog zo goed, ik kan niet langer blijven, ik moet naar mijn familie terug." Vrouw Holle sprak: "Ik vind het lief van je, dat je weer naar huis verlangt, en omdat je me zo trouw gediend hebt, zal ik je zelve weer naar boven brengen."

Ze nam haar bij de hand en bracht haar bij een grote poort. De poort werd geopend, en toen het meisje daar onder stond, viel er een regen van goud neer, en al het goud bleef aan haar hangen, zodat ze helemaal met goud was overdekt.

"Dat krijg je, omdat je zo ijverig bent geweest," zei vrouw Holle en ze gaf haar ook de spoel terug, die in de put was gevallen. Daarop viel de poort dicht en het meisje was in de bovenwereld, niet ver van haar moeders huis, en toen ze in de tuin kwam, zat de haan op de putrand en riep:

"Kukeleku,
Onze gouden jonkvrouw zien we nu."

Toen ging ze naar binnen naar haar moeder en, daar ze met goud overdekt was, werd ze door haar en haar zuster vriendelijk begroet. Het meisje vertelde alles wat ze ondervonden had, en toen de moeder hoorde, hoe ze tot zo grote rijkdom was geraakt, wilde ze haar eigen lelijke, luie dochter graag hetzelfde geluk gunnen.

Ze moest bij de waterput zitten en spinnen; en om de spoel bloedig te maken, prikte ze zich in haar vinger door met haar hand aan de doornheg te stoten. Toen gooide ze de spoel in de put en sprong er zelf in...

Ze kwam, net als de ander, op de mooie weide en volgde hetzelfde pad. Toen ze bij de oven kwam, riep het brood weer: "Haal me eruit, haal me eruit, anders verbrand ik, ik ben al lang gaar." Maar het luie meisje antwoordde: "Denk je dat ik zin heb mijn handen vuil te maken," en ze ging weg.

Weldra kwam ze aan de appelboom, die riep: "Schud me toch, schud me toch, wij appels zijn allemaal al rijp!" Maar zij antwoordde: "Dat denk je maar, er zou best een appel op mijn hoofd kunnen vallen!" en daarmee ging ze verder.

Toen ze bij het huisje van vrouw Holle kwam, was ze niet bang, want van die grote tanden had ze al gehoord, en ze verhuurde zich meteen. De eerste dag deed ze zichzelf geweld aan en was vlijtig en deed wat vrouw Holle haar zei, want ze dacht aan al het goud dat ze ter beloning krijgen zou.

Maar de tweede dag begon ze al te luieren, en de derde nog meer: toen wou ze 's morgens niet eens meer opstaan. Ze schudde het bed van vrouw Holle ook niet, zoals het hoort, en ze schudde zeker niet zo, dat de veren vlogen. Dat verdroot vrouw Holle al gauw en ze zei haar de dienst op.

De luie was daar best mee tevreden en dacht, nu zou de gouden regen beginnen; vrouw Holle bracht haar aan de poort, maar toen zij daar onder stond, werd er in plaats van goud een grote pan vol pek uitgestort. "Ter beloning van je diensten," zei vrouw Holle en sloot de poort. Zo kwam de luie meid thuis, helemaal vol pek, en de haan zat op de putrand en riep:

"Kukeleku,
Onze vieze jonkvrouw zien we nu!"

Het pek bleef aan haar kleven en wilde er haar leven lang niet af!


Meer Vrouw Holle:


We vertellen de sprookjes op een rustige, neutrale toon, en houden dramatiek en emoties achterwege. Zonder uitleg en verklaringen laten we de beelden voor zich spreken.

Veel waardevolle informatie over sprookjes is te vinden in het boek 'Sprookjeswijsheid, de motieven in de sprookjes'.

Zoek naar ideeën
 
Winter

Voor de wintertafel

Regien Hoogenbosch

Winter | handwerken

Een sprookje van de gebroeders Grimm

Winter | verhalen vertellen

Een Noors verhaal door Dan Lindholm

Vertaald door Ineke Verschuren

Winter | oud en nieuw | verhalen vertellen

Spel en zang met een grote of kleine groep jonge kinderen

D. Udo de Haes, illustraties T. Boon.

Muziek maken | winter | lente | spelletjes

Een winterliedje

Christian Morgenstern en Peter M. Riehm

Winter | spreuken en versjes | muziek maken

Voor de seizoenstafel

uit: 'Leven met het jaar'

Lente | knutselen | winter

Beeldhouwen met sneeuw

Winter

Voor antroposofische koolmeesjes..!

Atelier 't Ezeltje

Lente | kunst en ambacht | winter

Voor de seizoenstafel

Uit: 'Schipper mag ik overvaren', Juul van der Stok

Winter | lente | herfst | handwerken

Een pentatonisch liedje, en kleurplaat

Muziek maken | winter | knutselen

Een verhaaltje aan het eind van de winter

Winter | verhalen vertellen | lente

Een fascinerend speeltje voor de kleuter

Renée van der Velden-Stroo

Winter | knutselen

Een eenvoudig en leuk handwerkje

Julia Meijer

Lente | herfst | winter | handwerken

Ideeën voor de viering en de seizoenstafel

Kersttijd | knutselen | winter

Knutselwerk

Diny Kiers

Knutselen | winter | spelletjes

Een Russisch sprookje voor peuters en kleuters

Verhalen vertellen | winter

Een handgebarenversje

Rita Veenman

Winter | spreuken en versjes | spelletjes

Een sprookje van de gebroeders Grimm

Verhalen vertellen | Palmpasenweek | winter | Paastijd

Een sneeuwman en méér sneeuw-ideeën

Winter

Gebreide kabouter die 'zelf' kan bewegen

Handwerken | spelletjes | Sinterklaas | winter

Een kindergedicht

Rita Veenman

Winter | spreuken en versjes

In de winter

Rita Veenman

Winter | Kersttijd | verhalen vertellen

Een mooi ontwerp van Sonia

Sophie van der Berg

Winter | lente | handwerken | herfst